Θέατρο:
«Το Όνειρο ενός Γελοίου» του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι
Ο Δημήτρης Μαζιώτης ερμηνεύει το αριστούργημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Το Όνειρο ενός Γελοίου» σε σκηνοθεσία Έλενας Αγγελοπούλου.
Ένα έργο για την απελπισία, την αγάπη και την ελπίδα «Το Όνειρο ενός Γελοίου» είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και βαθιά υπαρξιακά έργα του Ντοστογιέφσκι. Ένας άνθρωπος που έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή βρίσκεται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Ένα απρόσμενο περιστατικό και ένα συγκλονιστικό όνειρο θα ανατρέψουν την κοσμοθεωρία του. Μέσα από το όνειρο του θα γνωρίσει έναν κόσμο αγνότητας και αρμονίας, θα δει την ανθρώπινη φύση να μεταμορφώνει ακόμη και τον παράδεισο και, όταν επιστρέψει στην πραγματικότητα, θα ανακαλύψει έναν νέο λόγο για να ζήσει.
Που: Πολιτιστικό Κέντρο «Γιάννης Σπανός»
Πότε: Κυριακή 30 Αυγούστου 2026
Ώρα: 21:00
Είσοδος: Προπώληση 13 ευρώ // Ταμείο 15 ευρώ
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Η παράσταση προσεγγίζει το έργο ως έναν σύγχρονο, σωματικό και δυναμικό μονόλογο, με τον ηθοποιό να βρίσκεται μόνος επί σκηνής και να δημιουργεί μια άμεση σχέση με το κοινό. Δεν πρόκειται μόνο για την ιστορία ενός ανθρώπου. Είναι ένα έργο για τη μοναξιά, την αποξένωση, την ανάγκη για επικοινωνία, την ανθρώπινη ευθύνη και την ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει ξεκινώντας από τον ίδιο τον άνθρωπο.
Η παράσταση φωτίζει την υπαρξιακή αγωνία του ήρωα μέσα από τη μουσική, τη συνεχή κίνηση, τον έντονο ρυθμό, τα ηχητικά τοπία και το φως, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία. Ο «Γελοίος» παύει να είναι ένας λογοτεχνικός ήρωας. Γίνεται ο άνθρωπος του σήμερα. Ο άνθρωπος που αναζητά το νόημα της ύπαρξης, μέχρι τη στιγμή που ένα όνειρο ανατρέπει την πραγματικότητά του και τον οδηγεί στη λύτρωση.
Σκηνοθετικό Σημείωμα
Πώς γίνεται, ένας άνθρωπος στο περιθώριο, σχεδόν αόρατος κι έτοιμος να σβήσει, να ανατάσσεται και μέσα από το σκοτάδι του να βλέπει το φως; Ποιο είναι το όνειρο που τον ξυπνά και τον µεταµορφώνει; Ο εσωτερικός σεισµός του ήρωα ήταν η αφετηρία μου για να χτίσω την σκηνική απόδοση της λογοτεχνικής αποκάλυψης, που μόνο ο Ντοστογιέφκσι μπορεί να δημιουργήσει. Με λόγο ατόφιο, χωρίς να «εικονίζεται» , ο συγγραφέας μάς ενέπνευσε για να εμβαθύνουμε σε µία performance συνείδησης. Στο κέντρο όλων ο λόγος του Ντοστογιέφσκι , ζωντανός, αβυσσαλέος, λυτρωτικός , με ήχο, φως και κίνηση. Το σώμα του ηθοποιού γίνεται η γλώσσα του. Τα φώτα ο καμβάς της µνήµης. Οι ήχοι ειναι ο παλµός. Ένας κόσµος που θρυµµατίζεται και αναγεννιέται διαρκώς. Δηµιουργήσαµε µία παράσταση με την προσδοκία να μην αγγίζει µόνο το µυαλό αλλά να δονεί το σώµα του κοινού. Δεν επιχειρούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα του έργου ,όχι γιατί δεν υπάρχει ελπίδα- αλλά γιατί η ελπίδα δεν επιβάλλεται. Προτείνεται. Το μήνυμα του ήρωα δεν είναι απάντηση .Είναι πρόκληση. “Η συνείδηση της ζωής είναι ανώτερη απ’ τη ζωή, η γνώση των νόµων της ευτυχίας είναι ανώτερη από την ευτυχία ”. Αν πολεμήσουμε όλα αυτά , ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος!
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Έλενα Αγγελοπούλου
Μετάφραση: Βούλα Κοψίνη
Διασκευή: Έλενα Αγγελοπούλου – Δημήτρης Μαζιώτης
Ερμηνεία: Δημήτρης Μαζιώτης
Κίνηση: Φαίδρα Σούτου
Μουσική Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ρόδης
Κοστούμια – Σκηνικός Χώρος: Δημήτρης Μαζιώτης – Έλενα Αγγελοπούλου
Video – Trailer: Thanos Angelis
Φωτογραφίες: Iryna Dranha
Παραγωγή: Γεώργιος Μυλωνάς
