Magazine

Φιλαρμονική Λουτρακίου “Finos Film”: Πεταλούδες στο στομάχι

Ένας από τους άγραφους Συμπαντικούς Νόμους λέει ότι, όσες συναυλίες και να δεις με «διάσημους»/«φτασμένους» /«εμπορικούς» καλλιτέχνες, όσα δρώμενα και αν κάποιος σου διαφημίσει ως μεγάλα, μοναδικά και άχαστα, όσο άρτο και θέαμα να σου πουλήσουν εκείνοι που νομίζουν ότι ξέρουν, στο τέλος η καρδούλα σου θα πεταρίσει όταν θα δεις  τα παιδιά της πόλης σου να μεγαλουργούν, παίζοντας ισότιμα, δίπλα σε καταξιωμένους καλλιτέχνες του κλασικού τραγουδιού και δίπλα στους δασκάλους τους.

Γιατί τα καλύτερα έρχονται από εκείνους που έχουν όραμα, όπως πολύ σωστά είπε και ο Δήμαρχος Λουτρακίου χθες στο κατάμεστο από 800+ (ο κόσμος καθόταν και έξω, στο πάρκο) Θέατρο «Παντελής Ζερβός», που έχουν σεβασμό και αγάπη για αυτό που κάνουν. Για αυτούς που αγωνίζονται για να υλοποιήσουν πράγματα που ονειρεύονται και να τα μοιραστούν με τους άλλους.

Και χθες είδαμε και ακούσαμε πολύ και από τα τρία συστατικά.

Γιατί στη συναυλία της Φιλαρμονικής Λουτρακίου, αφιερωμένη στον ελληνικό κινηματογράφο, η οποία έκλεινε την τριλογία για τον κινηματογράφο (Cinecitta – Hollywood – Finos Films), όλα λειτούργησαν σε υψηλό, επαγγελματικό επίπεδο, όλα ξεχείλιζαν από αγάπη και αφοσίωση.

Έχω ξαναγράψει, ας το γράψω άλλη μία: η επιλογή των κομματιών πάντα είναι, και χθες ήταν, εκπληκτική! Η αφρόκρεμα των συνθετών μας, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Πλέσσας, Χατζηνάσιος, Παπαδόπουλος, Σπανός, Ξαρχάκος, Κατσαρός, Μουζακης σε μία βραδιά που περίσσευε η θεατρικότητα στους καλλιτέχνες και η ανατριχίλα στις εξέδρες.

Ακούγοντας το κοινό να συνοδεύει σε ΟΛΑ τα κομμάτια την Ελπινίκη Ζερβού και τον Μάνο Χριστοφακάκη, συνειδητοποίησα πόσο πολύ έχουν καταγραφεί μέσα μας αυτές οι μελωδίες, πόσο τις έχουμε ακούσει κατά τη διάρκεια της ζωής μας, πόσο τις έχουμε συνδέσει με προσωπικά μας βιώματα και καταστάσεις, πόσο έχουμε γελάσει, κλάψει, ερωτευτεί, πόσο πολύ μας κάνουν αυτό το «κλικ» με την πρώτη τους νότα και, κυρίως, πόσο πολύ έχουν καθορίσει και την μετέπειτα πορεία της ελληνικής μουσικής! Συνθέτες που θα παραμείνουν στον χρόνο, γιατί το έργο τους παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και γιατί οι νεότερες γενιές (όπως τα παιδιά της Φιλαρμονικής) το τιμούν όταν το μελετούν και το αποδίδουν, με τον δικό τους τρόπο, στο σύγχρονο κοινό.

Προσωπικές μου δυνατές στιγμές, η «Όμορφη Πόλη», ένα τραγούδι που το ακούς και απλά σε καταλαμβάνει κάτι το μεγαλειώδες, το ανώτερο, το υπερβατικό… αυτά τα πέντε λεπτά που σου φεύγει κάθε αμφιβολία, που πλημμυρίζεις έρωτα και αγάπη. Και η δεύτερη, η «Φαίδρα», εκεί όπου τα πάντα σωπαίνουν και υποκλίνονται σε μια μουσική που αναρωτιέσαι από ποιο σύμπαν είναι βγαλμένη. Ήταν αρκετή η κιθάρα του Βασίλη Πιερρακέα και η φωνή της Ελπινίκης Ζερβού και κύλησαν τα δάκρυα ποτάμια. Το μεγαλείο του Μίκη Θεοδωράκη.

Κατά τα λοιπά, τα ξέρετε, η ορχήστρα τα σπάει! Τα παιδιά σας, με τους δασκάλους και τον μαέστρο τους, μας πήραν και μας έκαναν ταξίδι στα ψηλά, στη χαρά, στην ομορφιά, στην ανεμελιά, με θεατρικότητα, με αρτιότητα, με αφοσίωση. Δεν υπήρχε τίποτα περιττο. Αντιθέτως μας έλειψε φέτος το πνεύμα, το χιούμορ και οι γνώσεις του κου Κωστάλα, που ήταν αναμεσα στο κοινό, αλλά σαν θεατής και αφοσιωμένος φίλος της ορχήστρας και όχι σαν παρουσιαστής. Καταχειροκροτήθηκε φυσικά από το κοινό και αποθεώθηκε από την Ελπινίκη Ζερβού κατά τη διάρκεια του τραγουδιού «κάπου υπάρχει η αγάπη μου». Κύριε Αλέξη σας αγαπάμε!

Τα έχουμε πει όλα για την ορχήστρα και για τους δρόμους που ανοίγει για τα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική βάζοντας τις βάσεις και καλλιεργώντας το ταλέντο τους. Τα έχουμε πει και για το θέαμα που προσφέρουν και παραμένει στο ίδιο υψηλό επίπεδο πάντα, χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα, χωρίς να σταματά να εξελίσσεται ως προς το περιεχόμενο της.

Είμαστε πιστοί ακόλουθοι της , πιστοί υποστηρικτές, και είμαστε και χαρούμενοι που μας δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουμε έστω και μόνο με την παρουσία μας σε τέτοιες εκδηλώσεις, που αναβαθμίζουν το πολιτιστικό προιόν της περιοχής μας, αναδεικνύοντας την τοπική δυναμική και δίνοντας την ευκαιρία στις νέες γενιές να έρθουν σε επαφή με το κλασικό, με τον δικό τους τρόπο θέασης των πραγμάτων.

Και μόνο για αυτό, ας αισθανθούμε τυχεροί.

Για το Corintia Events
Όλγα Παπαλεξάνδρου

Φωτος: Ειρήνη Δενέζη και Όλγα Παπαλεξάνδρου